تيك تاك،تيك تاك،صدايي كه هيچ وقت به آن توجه نكرده ايم.

صدايي كه اگر با دقت به آن گوش دهيم متوجه مي شويم چه لحظه ها و ثانيه ها و دقيقه هاست كه عمرمان راتلف كرده ايم و مي كنيم.

ما همگي در گذر لحظه ها گم شده ايم،در درون زمان حل شده ايم و هيچ به فكر آينده نيستيم.

در هياهوي اين دنيا به همه چيز فكر مي كنيم به جز صداي تيك تاك ساعت.

به جايي مي رويم كه در آن همه در آن به كاري مشغول است.يكي در حال رقص و پايكوبي،ديگري در ماتم و عزا.

يكي در حال تدريس و ديگري در اتظار ورود غنچه اي به اين جهان تا با گفتن قدم نو رسيده مبارك كرور كرور پول به پايش بريزد.

دوباره به اتاق خود باز مي گرديم به دور از هياهو و جنجال و سر و صدا در گوشه ي تاريك و خاموش اتاق مي نشينيم و دوباره تنها صدايي كه مي شنويم همان صداي تيك تاك ساعت است و باز.........

ثانيه ها در گذر است،لحظه ها مي گذرند اما همچنان نشسته ايم.

84/11/7

عيد غدير رو پيشاپيش بهتون تبريك مي گم

چشمهايت را باز كن.چنان باز كن و بنگر كه همه ي مواهب الهي را با دل و جان درك كني.

گوشهايت را باز كن. چنان باز كن و بشنو كه اصوات الهي را بر دل خود نوراني گرداني.

ودلت را باز كن.چنان به آن وسعت بخش كه جز محبت چيز ديگر از آن تراوش نكند.

پروردگارا چنان كن كه دستها،چشمها،گوشها و دلهايمان همه به سوي تو باشند.

چنان كن كه جز به راه تو راه ديگري را انتخاب نكنيم.

خدايا سازهاي دلم را چنان محكم كن و تارو پود آن را چنان به هم گره زن كه نغمه ي زيباي احديت و وحده لا شريك له را براي تو به صدا درآورد.

چنان كن كه هر دم به لحظه از زبانم كلمه ي لا اله الا الله جاري شود.

خدايا عاشقان را دستها به سوي توست آنها را در دامن پر مهرت،در درگاهي كه هر صبح آفتاب شرقي از آن سر مي زند پناه ده.

اي خلق كننده ي زيباترين خلقها و اي درياي بيكران پاكيها.

 85/2/23

عيد قربان بر همه ي شما عزيزان مبارك

خدايا هر چه بر ذهنم فشار مي اورمكمتر او رامي توانم مجسم كنم.چرا؟ چرا مي خواهي او را نبينم چرا اجازه نمي دهي او را در انبوهي از رزهاي وحشي ،در انبوهي از نرگس ها ببينم.

اما نه..چيزي در ته دالم در ته ته قلبم سو سو مي زند. آري،درست است او را پيدا كردم مي دانستم كه اين خودش است مي دانستم كه هر چقدر هم از هم دور باشيم باز او را پيدا خواهم كرد. اگر دست تقدير ما را به دور از هم نگه داشته اما من مطمئنم ،ايمان دارم،مي دانم كه محبت ما مانند محبت ميان تمام خواهر برادرهاييست كه عاشقانه به هم عشق مي ورزندو اين تقدير نمي تواند ذرهاي از محبت ما را نسبت به هم بكاهد.

مي دانستم كه روزي پيدايت خواهم كرد تو را با هزاران اميد ،با هزاران آرزو پيدا كردم  درست مثل نسترن هاي روي مرداب ،درست مثل آب زلال چشمه ..آب زلال را پيدا كردن كار آساني نيست ومن تو را اينگونه پيدا كردم.

به نام وجودي كه وجودم ز وجود                             پر وجودش به وجود آمده است

اي ز عشق پاك من هميشه هست            من داداش محمد نازم را آسان نياوردم به دست

84/10/14

چه مي شد مرا رها مي كردند‍‍‍ چه مي شد مرا ازاد مي كردند چه مي شد مرا از اين زندان فراري مي دادند.

بر فراز آسمان مي روم واز آن بالا به مرغان عشق دست تكان مي دهم و فرياد مي زنم و مي گويم: سلام بر مرغان عشق سلام بر پرندگان آزادي سلام بر ابرهاي رحمت سلام بر همر فروزان  سلام بر آفتاب و مهتاب  سلام بر هر آنچه كه به ملكوت تعلق دارد

آه كه اي كاش مي توانستم سوار بر بال مرغان عشق به سرزمين عشق و محبت سفر مي كردم بر بام يار و بر بامي فرو مي نشستم كه عزيز ترين كسم در آن هر روز بر ياكريم ها دانه مي پاشد من هم سوار بر شانه ي او مي شدم و از شانه ي او دانه بر مي چيدم و مي گفتم: سلام بر برادر عزيزم.سلام بر بهترين برادرم كه عزيز تر از جانم هستي .نگاهي به خواهرت بيانداز و ببين كه از همه فرار كرده ام و به آغوش تو پناه آورده ام اما تو نيز نمي داني كه من خواهرت الهام هستم.

دوباره بر اوج آسمان مي روم و از ته دل فرياد بر مي اورم

نفرين بر اسارت و سلام و پيروز باد آزادي

84/10/16

همه ي اينها يه روياست يه روياي تحقق ناپذير.

اي قلم بنويس كه از تو كارهاي زيادي برمي آيد.بنويس كه با نوشتنت مي تواني دنيايي را زيرورو كني.مي تواني به شهرعشق به دامان محبت وبه كوچه هاي پر از ياس هاي وحشي ومرداب هاي پر از نسترن سفر كني.

سفر كن وارمغاني ازديارعاشقان برايم بياور.

سفر كن وازآن نسترن هاي روي مرداب برايم بياورتاآن را باتمام عشق تقديم سينه اي كنم كه شب و روزمي تپد براي عشق و عاشق شدن.

خوشابه حالت كه به هرجاكه بخواهي مي روي.ازسرزمين رؤياهاعبور مي كني و به سرزمين معشوق مي رسي.ازسرزمين معشوق عبور مي كني و به سرزمين عاشق  مي رسي.

چه زيباست سفرت  چه زيباست سخنانت  چه شيرين است زمزمه هايت.

تو مي تواني به آنچه كه دست نيافتني است به آن دست يابي پس خوشابه حالت.به تو خيلي ها حسودي مي كنند وآرزوميكننداي كاش آنها هم قلم بودند.

                                                                                       ۱۳۸۴/۱۰/۱۵                              

    سپس دخترك فرياد زد: خدايا با من حرف بزن

    رعد در آسمان پيچيد اما دخترك گوش نداد

   دخترك نگاهي به اطرافش انداخت و گفت : خدايا بگذار ببينمت

   ستاره اي درخشيد اما دخترك توجهي نكرد

   دخترك فرياد زد :خدايا به من معجزه اي نشان بده

    يك زندگي متولد شد اما دخترك نفهميد

    دخترك با نااميدي گريست .

    گريان گفت: خدايا با من در ارتباط باش .بگذار بدانم اينجايي

     بنابراين خدا پايين آمد و دخترك را لمس كرد

          اما دخترك پروانه را كنار زد و رفت